Dag lieverd,
Even een verhaaltje over toen Oma een Mama was, en haar grote volwassen zoon nog bij haar woonde. Oma zat toen in een dipje, ze was een beetje depressief. Ze had helemaal geen energie om het eten te koken.
Haar zoon bood aan om boodschappen te doen, en kwam thuis met alles wat nodig was. Maar ze had nog steeds geen fut. Toen ging haar zoon maar alvast de aardappels schillen. “Zo”, zei hij, “de aardappels staan klaar in het pannetje, wanneer je wilt kun je koken.” Maar ze had nog helemaal geen zin, geen honger, geen wil om te koken. Toen ging zoonlief maar weer in de keuken, en hij ontdooide de groente en zette ook die klaar in een pannetje. “Zo,”zei hij, “alleen het vlees moet nog”. Maar nog had zijn mama geen energie om te gaan koken, zo erg kunnen depressies zijn. Dus zoonlief ging weer naar de keuken, haalde het vlees uit de verpakking, kruidde het, en zette het ook klaar. “Nu staat alles klaar, Mam, je kunt zo beginnen,” zei hij, “en ik heb ondertussen best aardig honger.”
Toen schrok zijn mama wakker, en de tranen sprongen haar in de ogen. Zij zag dat het hem helemaal niet om het werk te doen was, maar om haar, en om hen. Hij maakte zich zorgen om haar, was dat het? Want hij had net zo gemakkelijk zelf het eten op kunnen zetten, maar hij wilde echt dat zij dat deed. Waarom? Was het eten koken voor zijn tweetjes misschien toch meer dan een dagelijks klusje? Speelde er ook een symbolische waarde? Was dat ook een dagelijkse geruststellende herinnering aan dat zijn Mama van hem hield; was dat daarom zo belangrijk dat zij het hoe dan ook deed, als bevestiging van haar moederliefde? Zij vermande zich, zette zich over de depressie heen voor dat moment, en ging koken, nu ja, wat daar nog voor te doen restte dan. En wat later dan normaal, maar blij dat alles toch gelukt was, gingen zij samen aan tafel.
Tegenwoordig lees je van allerlei problemen tussen partners over de verdeling van het dagelijkse werk. Maar op die dag leerde ik dat er toch meer speelt dan luiheid, een machtsspelletje of eerlijkheid of zo bij de verdeling van de taken. En vanaf die dag heeft deze oma zoveel als zij kon met nòg meer liefde gekookt, nu ik inzag hoe belangrijk deze simpele routine kan zijn voor de huisgenoten, of het nu de kinderen zijn, de eigen partner of logeetjes.
