Oh nee, schat, dat zeker niet.
Echt zwaar depressief zijn, daar zijn ze nog niet helemaal uit hoe dat zit. Vaak wordt het behandeld met SSRI’s, “Selective Seratonin Reuptake Inhibitors”. Voor mensen die niet anders te helpen zijn, bieden die SSRI’s dan mogelijk uitkomst. Zij zorgen ervoor dat je meer seratonin in je hoofd houdt. een “feel-good” hormoon. Waarom zit er dan niet genoeg al vanzelf in je hoofd? Dit kan genetisch bepaald zijn, maar het kan ook komen door allerlei energie-slurpende nare levenservaringen. Het kan b.v. komen door een rouwperiode, verlies van huis en haard, echtscheiding, emigratie die tegen valt. Van elk van deze voorbeelden wordt gezegd dat het 5 jaar kan duren voor je serotonine dan weer op normaal niveau is. Bedenk dan ook hoe lang het wel niet duurt voordat het weer op peil is als je met meerdere of zelfs met àl deze zaken te maken hebt (gehad), zoals ook voorkomt.
De meningen zijn verdeeld over wat precies de rol is van je serotonine hierin, en men kan niet echt vaststellen of dat indedaad het probleem is. Alleen kan men proefondervindelijk vaststellen dat patienten met behulp van deze medicijnen voor een groot deel zichzelf kunnen hervinden. Daarbij kan het nog een aardige zoektocht zijn om te ontdekken bij welke SSRI men het beste geholpen is, want er zijn veel verschillende soorten op de markt.
Voor lichtere vormen van (b.v. kortere) depressies kan overigens goede hulp van een psycholoog en/of psychotherapeut, zonder medicatie, ook uitkomst bieden. Maar weet dat als dat niet helpt, de SSRI medicatie een groot verschil kan maken. Misschien weet men tegen de tijd dat je dit leest ook waarom, maar momenteel nog niet.
En nee, je kunt er wel e.e.a. aan doen, maar het is zeker jouw schuld niet. Het overkomt je gewoon.
